http://japanlover.mihanblog.com
نمیدونم چی باعث شد اینکارو کنم ..
فقط میدونم دیشب به قدر کافی آشفته و پریشون حال و نگران بودم. اونقدر که بشینم بازم فکر و خیال کنم ، اشکام بی جهت بریزن، و وقتی که قول میدم شبو زود بخوابم بازم مثل دیوونه ها تا ۲ و نیم بیدار باشم ... ولی فقط یه چیزیو میدونم ، اینکه یهو فکر همون چندتا اسکرین شات ناچیزی که از وب میهن بلاگم داشتم ( من حتی از تمام پستاش عکس هم ندارم ، فقط از پست های صفحه اول شات دارم) ، باعث شد از جا بپرم و بشینم نیمه شب عکساشو کراپ کنم و صبح روز بعد بلند شم و موهامو ببافم ، بعد از امتحان در حالی که فایل ها رو میفرستم برام پرینت بگیرن ، از بابا خواهش کنم که برام تحویل بگیره اون عکسا رو.. بعدش همه جوره خونه رو به هم بریزم تا بتونم چندتا عکس خوب بگیرم ، از در آوردن بالشتک های مبل گرفته تا به هم ریختن گلای گلدون و کشیدن پرده ها و کور شدن تو نور آفتاب..
ولی جدا از همه ی دنگ و فنگ عکسا ، اینکه الان با خیال راحت میتونم اینجوری وبلاگمو بذارم تو آلبوم عکسام ، کنار نامه ها و هدیه های سنتاکو و کیدو و بستی ، انگار که دیگه نمرده.. کی گفته میهن بلاگ تموم شده؟((: کی گفته وبلاگ هاتون سر جاشون نیستن؟!
شاید براتون عجیب باشه من خاطرات چندان زیادی از وب نویسی توی میهن بلاگ ندارم چون زادگاهم بلاگفاست ، بلاگر بودنم تو میهن احتمالا نزدیک به دو سال بشه...ولی وجودش برام ارزشمنده ، بخاطر اینکه بهترین دوستام اولین بار اونجا به عنوان یه بلاگر متولد شدن .. بخاطر اینکه اونقدر دلیل دارم بنویسم تا همین پنل پیچیده ی بیان ارور بده بگه بسه کافیه چقدر می نویسی! ولی اجتناب میکنم از زیادی نوشتن.. همین عکسا حداقل گویای حسی میتونن باشن که به وبلاگ نویسی دارم ...
ولی میهن بلاگ ...
اون زنده ست.. همیشه تو قلبمه .. هیچکس نمیتونه خاطرات خوبمو ازم بگیره .. و این بار ، میخوام بگم هیچکس نمیتونه جلومو برای ساختن خاطره های بهتر از اونا بگیره !!! ((: ...
We won't be erased!!
ما فراموش نمیشیم(:
